Historia

 

Ziębice, leżące na Dolnym Śląsku, podzieliły w przeszłości losy tego regionu. Przed decydującym dla dziejów Śląska momentem, jakim była nawałnica tatarska 1241 roku, Ziębice istniały jako osada Sambice (1234). Nazwa pochodziła prawdopodobnie od Zęba (Samba) tutejszego mieszkańca, czy jak chcą inni - od rosnącego tu gęsto czarnego bzu (Sambucus nigra).
Po zniszczeniach tatarskich historia Śląska, w tym i Ziębic, zaczęła się jakby na nowo. Po 1243 a przed 1250 rokiem nastąpiła lokacja miasta na prawie niemieckim, zwanego od tego czasu Munsterberg (Góra klasztorna). Genezę nazwy miasta ilustruje jego herb. W wiekach średnich miasto przeżywało rozkwit pod panowaniem władców piastowskich. Bolko III Świdnicko Jaworski zadbał o mury miejskie (1301), zaś Bolko II Ziębicki był pierwszym władcą samodzielnego księstwa ziębickiego (istniejącego w latach 1322 - 1428). To pokaźne dość księstwo obejmowało: Wiązów, Kąty, Strzelin, Dzierżoniów, Ząbkowice, Srebrną Górę, Złoty Stok, Paczków oraz bogate klasztory cysterskie w Henrykowie i Kamieńcu. Ziębice liczyły w owym czasie ok. 5 tysięcy mieszkańców i były piątym co do wielkości miastem Śląska po Wrocławiu, Legnicy, Lwówku i Świdnicy. W tym czasie nadany został też kształt zabudowy miejskiej ze średniowiecznym rynkiem zwartym szachownicowym układem ulic i widocznymi do dziś murami obronnymi.
W 1336 Bolko II ziębicki, po długim oporze, uległ presji króla czeskiego i złożył hołd lenny Janowi Luksemburskiemu. Śmierć w bitwie z Husytami ostatniego księcia ziębickiego Jana w 1428 roku położyła kres istnienia piastowskiego Księstwa Ziębickiego, które weszło pod bezpośrednie władanie władców czeskich. Pod panowaniem czeskim połączono ponownie Ziębice z Ząbkowicami i Kłodzkiem, tworząc nowe księstwo pod rządami czeskiej dynastii Podiebradów. Kolejne trudne czasy nastały dla Ziębic od 1740 roku w okresie tzw. Wojen śląskich. Pozostające dotąd w monarchii Habsburgów miasto po raz kolejny zmieniło przynależność państwową, znalazło się w Królestwie Pruskim. Wiek XIX zmienił nieco charakter miasta, stało się ono znaczącym ośrodkiem przemysłowym (fabryka konserw, zakłady ceramiczne, cukrownia, browar) położonym przy dogodnym połączeniu kolejowym z Wrocławiem.
Dopiero w 1945 roku Ziębice zostały przyłączone do państwa polskiego. Do 1975 roku należały do województwa wrocławskiego, po reformie administracyjnej do województwa wałbrzyskiego, a obecnie do województwa dolnośląskiego

 

INTERmedi@